آدرس تازه کتاب "النقض" که یکی از کتب مهم و مرجع می باشد و هم اینکه نایاب هم هست.

 http://www.ketabpedia.com/186636#186637

https://ia601701.us.archive.org/11/items/Alnaghz.PDF/pdf

بعض مثالب النواصب فی نقض بعض فضائح الروافض که به نام خلاصه «النقض» معروف است، کتابی است کلامی که در پاسخ به کتاب «بعض فضائح الروافض» و در دفاع از عقاید شیعه امامیه در قرن ششم توسط عبدالجلیل قزوینی رازی نگاشته شده‌است.کتاب حاوی اطلاعاتی تاریخی و جغرافیایی نیز می‌باشداین کتاب سید جلال الدین حسینی، معروف به محدث ارموی (و بخش‌هایی پس از درگذشت او توسط فرزندنش علی محدث) طی سالهای ۱۳۲۸ تا ۱۳۵۸ تصحیح و توسط انتشارات انجمن آثار ملی منتشر گردید.

کتاب النقض اثری است در تبیین و اثبات عقاید امامیه نوشتة عبدالجلیل قزوینی رازی که در حدود سال 560 ق تألیف شده است. یکی از جنبه‌های مهم اهمیت نقض، اطلاعاتی است که قزوینی از وقایع تاریخی و وضعیت شیعیان روزگار خود به دست می‌دهد. این اطلاعات از حیث تاریخ شیعیان و به ویژه تحلیل جامعه‌شناختی شیعیان ایرانی در خور توجه بسیار است. برای نمونه‌هایی از اطلاعات شایان توجه نقض می‌توان به ذکر نام دانشمندان و بزرگان شیعی ایران، شعرای فارسی‌گوی امامیه، شهرهای شیعه‌نشین و مدارس امامیه در مناطق مختلف ایران اشاره کرد.
http://www.ketabpedia.com/186636#186637

قرارمان

نم نم دل

پشت تنهایی

سر دلتنگی

نشان به آن نشان

که دوستت دارم.

آدرس تازه ای از از کتاب الشعرو الشعرای ابن قتیبه دینوری

http://archive.org/details/Alsher

http://www.ketabpedia.com/186635

 حماسه منظوم پارسی، در مناقب و مغازی امام علی(ع) از قرن پنجم، یعنی حدود نیم قرن پس از شاهنامه با دوازده هزار بیت در اسلوبی کهن و نوادری از لغات و ترکیبات که گاه در فرهنگ ها، شواهد آن به دشواری یافت می شود.

سال گذشته و در روز میلاد امام علی (ع) بود که منظومه "علی نامه" از سراینده‌ای متخلّص به ربیع از قرن پنجم با مقدمۀ استاد محمدرضا شفیعی کدکنی از سوی موسسه میراث مکتوب منتشر شد.

دکتر شفیعی کدکنی، استاد و محقق با سابقه ادبیات در مقدمه 70 صفحه ای خود، که در حقیقت، مقاله ای است مفصل درباره «علی نامه» زوایای مختلف این اثر ارزشمند را مورد بررسی قرار داده است. آن چه در پی می آید، گزیده ای است از این مقدمه:

تا به چشم خود ندیدم باور نکردم، شما نیز حق دارید که باور نکنید: یک حماسه منظوم پارسی، در مناقب و مغازی امام علی بن ابی طالب (ع) از قرن پنجم، یعنی حدود نیم قرن بعد از نشرِ شاهنامه فردوسی و در حجم حدود دوازده هزار بیت با اسلوبی کهن و نوادری از لغات و ترکیبات که گاه در فرهنگها، شواهد آن را به دشواری می توان یافت.

پیش از این ها تصوّرِ موّرخانِ ادبِ فارسی برین بود که حماسه های شیعی خاص تحولات فرهنگی ایران بعد از مغول و حتی بعد از عصر تیموری است و شعری شیعی که در آن مجموعه عقاید شیعیان اثنا عشری انعکاس داشته باشد و شبهه اعتقاداتِ دیگر مذاهب اسلامی در آن نباشد، بعد از سنایی (د: 529 هـ) وارد ادب فارسی شده است؛ اگر چه در آن شعرهای سنایی جای تردید باقی است و از لحاظ نسخه شناسی تمامی آن شعرها جای نقد و نظر دارد.

امّا منظومه مورد نظر ما که در بحرِ متقارب سروده شده و به گفته سراینده اش «به لفظ عجم در عروض عرب»، سراسرِ آن در مناقب و مغازی امام علی بن ابی طالب (ع) با «ناکثین» و «قاسطین» است و یکسره در خدمتِ اعتقادات شیعی. گوینده آن، که به تصریح متن کتاب متولد 420 هجری است این منظومه را در سن 62 سالگی و در سال 482 هجری به احتمال قریب به یقین در خراسان، و شاید هم ناحیه بیهق، منظوم کرده است و آن را به یکی از اشرافِ ساداتِ عصر، یعنی علی بن طاهر عریضی از سادات ناحیه تقدیم داشته است.
شاعر که به تکرار نام و تخلّص خود را «ربیع» اعلام می کند اشاراتی به زندگی خود، بیش و کم دارد و از مطاوی گفتارِ او می توان دانست که وی شاهنامه فردوسی را پیش چشم داشته و گاه به آن اشاره دارد. فردوسی را با احترام بسیار یاد می کند اما شاهنامه را به این سبب که «مُغ نامه» است و «دروغ»، چندان نمی پسندد. می گوید شاهنامه زیباست اما دروغین است.

 علی‏نامه چیست؟

مآخذ تاریخی علی نامه

نشست «مبانی نظری پژوهش در تاریخ ادبیات ایران» با سخنرانی دکتر محمود امیدسالار ، استاد ادبیات تطبیقی و کتابدار کتابخانه دانشگاه ایالتی کالیفرنیا به کوشش انجمن علمی دانشجویان تاریخ دانشگاه تهران روز شنبه 17 فروردین در تالار باستانی پاریزی دانشکدۀ تاریخ دانشگاه تهران برگزار شد.
به گزارش روابط عمومی مرکز پژوهشی میراث مکتوب دکتر امیدسالار در این نشست با اشاره به شکل گیری مراحل مختلف تاریخ ادبیات فارسی و راه یافتن فرهنگ اسلامی به این ادبیات گفت: طبیعتاً روابط اجتماعی بر اساس نظام به خصوصی تبیین یافته است و ادبیات، هنرهای تجسمی و نظریات فقهی و اجتماعی در نگهداری این نظام از هیچ کوششی دریغ نمی کرد. پشتبانی مذهبی و سیاسی تمدن های باستانی از این نظام خاص، باعث به وجود آمدن تثبیت فرمانفرمایی طبقۀ حاکمه بر سایر طبقات اجتماعی شده بود که فقط در جزئیات با هم متفاوت بودند.
وی ادامه داد: اندیشۀ «السلطان ظل الله فی الارض» از دیرباز در کشور ما شایع بود، چنانکه برخی نظریه پردازان از ایرانیان بودند. البته این ساختار حکومتی متعلق به مشرق زمین و ایران نیست در غرب هم از قدیم الایام نقش فرمانروای الهی مؤثر بوده است. مطلبی که به عنوان تغییرات اجتماعی باید در نظر گرفت این است که علی رغم نظریۀ نظریه پردازان چپ گرا قانون یا قاعدۀ خاصی بر سیر تاریخ حکومت ندارد و اینکه الزامی در تکامل یا پیشرفتی برای جوامع بشری در کار باشد، قابل قبول نیست. تمدن های مصر، بین النهرین، یونان باستان و اسلام که روزی بر جهان سیادت داشتند اکنون در دشواری به سر می برند و به جای آن تمدن های اروپایی که در قرون وسطی از اوحش جوامع انسانی بودند فعال و مایشاء شده اند.

کتاب "Poetics and Politics of Iran's National Epic, the Shahnameh (Literatures and Cultures of the Islamic World)"  که به تازگی از سوی انتشارات Palgrave macmillan چاپ شده است ؛ را شاید آخرین اثر چاپ شده از سوی آقای دکتر محمود امیدسالار بتوان نامید.این اثر به زبان انگلیسی و در دفاع از فردوسی و انتقاد از کج روی های ایرانشناسان  درمورد شاهنامه و فردوسی است.

مدت هاست که خاور شناسان غربی علیرغم نص صریح فردوسی در شاهنامه به در دست داشتن “نامه باستان” یا “نامه خسروان” اصرار دارند که از او چهره ای شبیه هومر نقال نیمه افسانه ای یونان یک شاعر بدیهه سرای شفاهی بسازند. این خاورشناسان غربی با ساده اندیشی یا غرض ورضی فردوسی را مکتوب کننده روایات شفاهی زمان خود می دانند و بدین ترتیب زمان “کتاب دار شدن” ایرانیان را هزار و پانصد سال بعد از یونانیان معرفی می کنند. البته روایات شفاهی تنها یکی از منابع فردوسی به شمار می رود. این دسته افراد و دنباله روهای ساده دل ایرانی شان ادعاهای دیگری هم دارند که در این مجال نمی گنجد. پرفسور محمود امید سالار است که در دانشگاه ایالتی کالیفرنیا تدریس می کند. ایشان بارها با مدارک متقن و کافی بی پایه بودن خیلی از این ادعاها را ثابت کردند و هزینه اش را هم دادند، از چاپ نشدن مقالاتشان در مجلات ایرانشناسی تا ترک شغل و کارگری! کتاب اخیر ایشان Iran’s Epic and America’s Empire هم حاوی نکاتی نغز در مورد شاهنامه است و اینکه چرا در این دوران بیش از هر زمان دیگری به آن نیاز داریم. این کتاب به ویژه برای نسل جوان ایرانی ساکن کشورهای غربی نوشته شده است.بخشی از مطلب ایشان در مورد فساد و پارتی بازی در ایرانشناسی را ملاحظه فرمایید که در رد تأثیر پذیری فردوسی از هومر نوشته اند: