آغاز سال نوی خورشیدی را به همه هم وطنان گرامی شادباش گفته آرزومند سالی پر از شادی و شادکامی و خرسندی و پیروزی برای تک تک هم وطنانم هستم.

حسن لاهوتی در سال1323در شهر سبزوار به دنیا آمد. پس از گذراندن تحصیلات ابتدائی و متوسطه، از دانشکده ادبیات دانشگاه مشهد در رشته زبان انگلیسی لیسانس، و از دانشگاه ايالتي ميشيگان «MSU» دانشنامه فوق لیسانس گرفت و بعد از انقلاب به مشهد بازگشت. استاد لاهوتی، از سال 1363 به عنوان مترجم در بنیاد پژوهشهاي اسلامي آستان قدس رضوي مشغول شد. ممارست او در ادب فارسی، احاطه بر زبان انگلیسی و هم جواریش با استاد سيدجلال الدين آشتياني از وی محقق و مترجمی کم نظیر به وجود آورد. لاهوتی کتاب های گران سنگي چون شکوه شمس پروفسور آنه ماری شيمل و شرح مثنوی معنوی اثر نیکلسون را با راهنمایی و در کنار استاد سید جلال الدین آشتیانی ترجمه کرد. مدتی مدرس دانشگاه پيام نور بود و بعد ازآن عضو هيأت علمي گروه انگلیسی دانشگاه آزاد مشهد شد.
از جمله آثار استاد حسن لاهوتی : خدمات مسلمانان به جغرافیا، جنبش اسلامی و گرایش های قومی در مستعمره هند ، شکوه شمس ، سیری در افکار و آثار مولانا، از پروفسور آنه ماری شیمل، مسلمانان هند بریتانیا، شرح مثنوی معنوی مشهور به شرح نیکلسون بر مثنوی (شش جلد) که در چهاردهمین دوره كتاب سال جمهوری اسلامی ایران به عنوان كتاب سال برگزیده شد، جغرافیا در قرن بیست و یکم ، جانِ جان منتخبی از دیوان شمس، مثنوی تصحیح نیکلسون و مقابله مجدد با نسخه معروف قونیه ( چاپ دوم آن توسط میراث مکتوب در دست انجام است)، محمد رسول خدا ، اثر آن ماری شیمل، مولانا، دیروز تا امروز، شرق تا غرب.
شمار مقالات استاد لاهوتی از پنجاه در می گذرد در مجلاتی چون کلک، بخارا، گلچرخ، تابران، حکمت و معرفت و مترجم به چاپ رسیده است.
استاد حسن لاهوتی مدتها از بیماری سرطان ریه رنج می برد و پس از تحمل یک دوره بیماری طولانی در آخرین ساعات پنج شنبه 17 اسفند در سن 68 سالگی دار فانی را وداع گفت.

با دریغ و درد و افسوس، درگذشت این استاد گرانقدر را به خانواده محترم ایشان و جامعه فرهنگی کشور تسلیت عرض می نمایم.

نامشان زنده و یادشان جاوید باد.

 

دکتر رضا انزابي‌نژاد، استاد زبان و ادبيات فارسي دانشگاه فردوسي در ساعات پایانی روز جمعه 4 اسفند 91 دار فانی را وداع گفت و به دیار باقی شتافت.
از آثار وی می توان به تصحیح منطق الطیر عطار و چهار مقاله ( با همکاری سعیدالله قره بگلو)،,وامق و عذرای نامی با همکاری غلامرضا طباطبایی مجد(چاپ مرکز نشر دانشگاهی)، برگزیدۀ مرصاد العباد و گزیدۀ کلیله و دمنه اشاره کرد.
یاد آوری می شود، جشن‌نامۀ دکتر انزابی نژاد با عنوان "چون من در اين ديار..." به کوشش دکتر راشد محصل، دکتر محمدجعفر یاحقی و دکتر سلمان ساکت گردآوری و در سال 1389 توسط انتشارات سخن به چاپ رسید.

روانشان شاد و قرین رحمت الهی باد.

دکتر یاحقی درگفتگویی که با میراث مکتوب کرده اند درباره ایشان گفته اند:

"دکتر انزابی اهل آذربایجان بود ولی با خراسانی ها وصلت کرده بود. خود او می گفت: «گمان می کردم که همسرم را به آذربایجان خواهم برد اما خراسان مرا به خود کشاند». هر چند خراسان را دوست داشت و در جوانی خود هم در آموزش و پرورش گناباد و نیشابور خدمت کرده بود، امّا گاه گمان می کردم که او را در خراسان غربت گرفته است.
وفاداری به اصول خانوادگی و همسر، ویژگی مهم دیگری بود که در دکتر انزابی وجود داشت. همسر او 3- 4 سال در بستر بیماری بود و من شاهد بودم که دکتر انزابی نژاد به تن خویش از او پرستاری می کرد و تعلق خاطر خاصی به این خدمتگزاری داشت. وابستگی عاطفی و انسانی خاص او به همسرش برای من بسیار باارزش بود. متأسفانه همسر او سه سال پیش از دنیا رفت و به گمان من یکی از دلایل بیماری ایشان فقدان همسرش بود.
دکتر انزابی نژاد حدود 2- 3 سالی بود که تقریبا بیکار شد. آلزایمر سختی به سراغش آمد. دوستانش را نمی شناخت؛ فقط در خانه بود و از این بابت رنج بسیار می برد. در سال های اخیر به فکر افتادیم که از او تجلیل کنیم. در سال 1389 مجموعه مقالات «چون من در این دیار» که شامل مطالب و نوشته های بسیار وزین و خوبی از دوستداران دکتر انزابی است، فراهم شد. یکی از آخرین دفعاتی که به دانشگاه آمد حضور در مجلس بزرگداشت خودش بود که به دلیل بیماری قادر به صحبت هم نبود. به هر حال بسیار خوشحال هستیم که توانستیم در زمان حیات او برایش مراسم بزرگداشتی برگزار کنیم. دکتر انزابی نژاد کسی است که فقدانش برای جامعه علمی کشور بسیار بزرگ و غیرقابل جبران خواهد بود. روحش قرین رحمت"

بازهم چشممان به جمال کتابی و نوشته ای دیگر از دوست ارجمند و گرامی ام دکتر سجاد آیدنلو روشن شد؛کتابی تحت عنوان "طومار نقالی شاهنامه با مقدمه، ویرایش و توضیحات سجاد آیدنلو از سوی انتشارات به نگار به چاپ رسید."

در خوشحالی چاپ تازه کتاب دکتر آیدنلو بودم که خبر درگذشت استاد ارجمند دیگری از حوزه شاهنامه پژوهی غمگینم کرد خبر با این عنوان در سایت مرکز پژوهشی میراث مکتوب درج شد:"«عزیزالله جوینی» شاهنامه پژوه درگذشت "  روحشان شاد و قرین رحمت الهی باد.

درگذشت این استاد بزرگ شاهنامه شناس را به همه دوستان،آشنایان،دانشجویان و علاقمندان به حوزه ادب حماسی ایران به وپژه شاهنامه پژوهان تسلیت عرض می نمایم.

با رجوع به لینک های پایین در آخر صفحه روی دکمه "اضغط هنا" کلیک کنید تا بتوانید نسخه را که به صورت فایل Rar هستش رادانلود کنید.

http://wadod.com/bookshelf/book/329

http://wadod.com/bookshelf/book/328

با رجوع به لینک پایین در آخر صفحه روی دکمه "اضغط هنا" کلیک کنید تا بتوانید نسخه را که به صورت فایل Rar هستش رو دانلود کنید.

http://wadod.com/bookshelf/book/446

تو این سایت میتونید تصحیح های گوناگونی از کتاب الشعر و الشعرا را یافته و بسته به سلیقه خود دانلود نمایید.

http://www.ketabpedia.com/search/bookname/الشعر_و_الشعرا/

یکی از بهترین و علمی ترین وبلاگ هایی هست که درباره شاهنامه هست.دوست بزرگوارم و اندیشمندم آقای ابوالفضل خطیبی در این وبلاگ مطالبی را درباره شاهنامه بیان کرده اند که بسیار زیبا و دل انگیز هستش.

خبرنگار امرداد - شهداد حیدری :
«درباره‌ي مجتبا مينوي گفته‌اند كه به شاهنامه عشق مي‌ورزيد. اين عشق از دلبستگي بسيار او به ايران و زبان و فرهنگ باستاني اين سرزمين سرچشمه مي‌گرفت. او حماسه‌ي استاد توس را بالاترين شاهكار قوم ايراني مي‌شناخت و مي‌گفت كه شاهنامه نه تنها ميراث ملي و فرهنگي ماست، بلكه نسب‌نامه‌ي قوم ايراني و پايه‌ي استوار زبان فارسي است.»
بوذرجمهر پرخيده، كتاب‌شناس و پژوهنده‌ي فرهنگ ايران، مجتبا مينوي را كوشنده‌اي برشمرد كه در بازشناخت تاريخ و فرهنگ ايران و پديداري جنبش‌ نوين ادبي و فرهنگي ايرانيان، اثرگذار و راهگشا بوده است. او در آغاز سخنانش، به روزگار و سالياني اشاره كرد كه مينوي در خانواده‌اي فرهنگي باليد و دانش آموخت و گام‌هاي نخستين پژوهش‌هاي تاريخي و ادبي را برداشت. پرخيده گفت:«مينوي در ١٩ بهمن ١٢٨٢ و در زماني زاده شد كه خانواده‌ي او در شهر سامره‌ي عراق بسر مي‌بردند. پدرش جامه‌ي روحانيت مي‌پوشيد. اما هنگامي كه به ايران بازگشتند، سال‌هاي آغازين انقلاب مشروطيت و هم‌زمان با اعدام شيخ‌ فضل‌اله نوري بود. از اين‌رو پدر مينوي، كه از مشروطه خواهان بود، چنين انديشيد كه جامه‌ي روحانيت را كنار بگذارد و به كار در عدليه‌ي(دادگستري) رشت بپردازد. مجتبا مينوي در دارالمعلمين همين شهر درس خواند و زماني كه در سال ١٣٠٢ به پايتخت بازگشت، كار تندنويسي در مجلس شوراي ملي را بردوش گرفت. در آن زمان كه دستگاه‌ ضبط صوت نبود، همه‌ي گزارش‌ها و سخنراني‌ نشست‌هاي مجلس را تندنويسي مي‌كردند. تنگناهاي مالي خانواده‌ي مينوي، او را ناگزير كرده بود تا براي حقوقي ناچيز، تن به چنين كار دشواري بدهد. در همين سال‌ها بود كه در نزد پرفسور ”هرتسفلد“ آلماني، زبان پهلوي را آموخت. آشنايي او با تقي‌زاده و فروغي نيز در اين ساليان روي داد. مينوي را پس از چندي به سرپرستي دانش‌آموختگان ايراني در فرانسه برگزيدند. اما كار سرپرستي را بسيار زود رها كرد و به ايران بازگشت.»

تو این سایت انواع کتب نایاب پیدا می شه خیلی عالیه،حتما یه سری بزنید.

http://www.ketabpedia.com